Ontstaan van Michels Filmmuseum...

Michiel Remaut, eigenaar van het filmmuseum, is van oordeel dat zoveel mogelijk erfgoed bewaard moet blijven voor de komende generaties. Ook filmprojectoren, staaltjes van ver doorgedreven technisch vernuft, zijn te catalogeren onder de noemer erfgoed.

Als zevenjarige jongen kreeg Michiel de restanten van een kleine filmprojector in handen en meteen ging hij aan de slag. Met meccano-onderdelen lukte het hem om het toestelletje weer aan de praat te krijgen. Het werd het allereerste item van zijn verzameling.

In de loop der jaren kwamen er steeds toestellen bij, maar de verzameling nam pas gigantische vormen aan toen de (analoge) video zijn intrede deed in de wereld van de amateurfilmers. Filmcamera's- en projectoren werden massaal gedumpt of kwamen op rommelmarkten terecht.
Eenzelfde scenario speelde zich af toen de bioscopen vele jaren later, wereldwijd, op de digitale trein moesten springen. Digitale projectie was de nieuwe norm geworden.

In 2004 kwam via de dienst Cultuur van de stad Roeselare de vraag, om naar aanleiding van Erfgoeddag 2005, de verzameling gedurende een viertal uur voor het grote publiek tentoon te stellen. De belangstelling was geweldig. Op 17 april 2005 kwamen tussen 14 uur en 18 uur, meer dan vijfhonderd bezoekers naar de Gladiolenstraat 15-17 om getuige te zijn van een brok filmnostalgie.

Michiel zag dat het goed was en besloot zijn passie met anderen te blijven delen. Na telefonische afspraak is iedereen meer dan welkom in het ondertussen sterk uitgebreide filmmuseum.

Sinds maart 2014 valt Michels Filmmuseum onder het stelsel van vzw.